ไม่ได้อัพสเปซตั้งแต่งานละคร

ไม่ใช่วุ่นวายขนาดนั้น แต่กดอัพไม่ได้ แม้แต่กดดูรูปก็ยังไม่ได้เลย -*-

ตอนละครทำอาร์ตเวิร์ค ออกแบบฟ้อนกับทำสูจิบัตร

สูจินี่โดดเรียนนั่งทำสามวัน วิ่งไปวิ่งมา

ปัญหาเยอะ บางปัญหาคนอื่นโยนๆมา บางปัญหาเราโยนไป

แก้คนเดียวไม่ได้ก็ช่วยๆกันแก้ เดี๋ยวก็เสร็จ

 

 

ดีใจที่คนชอบ

จริงๆแค่เห็นฟ้อนนั้นได้ทำเป็นคัท ได้เป็นโลโก้ละคร

เห็นฟ้อนนั้นบนเสื้อสต๊าฟ เห็นคนถือสูจิบัตร แค่นั้นก็ดีใจแล้ว :)

 

 

วันพฤหัสที่แล้วรวมรุ่นอีกหนึ่งรอบ ก็ยังไม่ได้อีกเหมือนเคย

ไม่รู้ - จะให้โทษใคร

เคยเป็นพี่เค้ามาก่อนก็รู้ๆอยู่ว่ามันต้องขนาดไหน

แต่ถ้ามาถามว่าต้องทำยังไง .. . ก็ไม่รู้เหมือนกัน

ได้รุ่นไม่ได้รุ่น จริงๆที่สำคัญกว่านั้นคือได้มายังไงมากกว่า

ได้เพราะคนให้เค้าเต็มใจให้ หรือจำใจให้

ได้รุ่น แต่ยังโดนพี่ด่าห่วยลับหลัง มันก็ไม่เห็นน่าภูมิใจตรงไหน

(พูดได้ เพราะเคยด่าน้องยังงั้นจริงๆ)

 

 

เรื่องทั้งหมดมันอยู่ที่ใจ

 

 

archy พื้นๆสักล้านครั้ง

กับทำให้มันดีๆ ให้แม่งขนลุก แค่ครั้งเดียว - ชั้นเลือกอันนี้

ถ้าให้ใจทั้งร้อยทำไมจะทำไม่ได้

สองร้อยคน วงมันใหญ่นะ .. .

ใส่ใจไปไม่ครบทุกคนน่ะ มันส่งไปไม่ถึงคนที่อยู่กลางวงหรอก

 

 

ใส่ชุดนักศึกษาก็เหมือนกัน

ไหนๆก็อุส่าห์เป็นนักศึกษาแล้ว ใส่ให้มันดีๆสักปีจะตายหรอ?

"รุ่นพี่ทำอะไรไม่ได้ ไม่มีสิทธิ์บังคับ" - เออ ก็ใช่น่ะสิ

ใครเค้าจะทำอะไรได้เล่า เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่จิตสำนึกของคุณเองนั่นแหละ

คุณเข้ามาอยู่ในสถานที่ที่เค้ามีกฏ มีระเบียบ มีแบบแผนที่ทำต่อๆกันมา

แล้วคุณคิดจะมาเปลี่ยน มาแหก มาแหวกหรอ ... คุณเป็นใครวะ!

 

 

ถามตัวเองถึงสิ่งที่ตัวเองทำบ้างเถอะ

อย่ามัวแต่โทษไอ้สิ่งที่มันมีอยู่แล้ว

อย่าเอาแต่ความพอใจของคุณเองนักเลย

อย่าคิดว่าไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน

เพราะจริงๆแล้วคุณอาจจะแค่มองไม่เห็นมันก็ได้ *