อ ะ ไ ร ... แฝงตัวอยู่ในทุกที่
แม้กระทั่งในความไม่มี อ ะ ไ ร มันก็ยังมี อ ะ ไ ร
เมื่อไม่ได้บอก อ ะ ไ ร มาก็เลยมี อ ะ ไ ร ให้ต้องคิด
ว่ามันมี อ ะ ไ ร ซ่อนอยู่และ อ ะ ไ ร ที่ว่านั่นมันคือ อ ะ ไ ร

 

 

 

เราจำเป็นต้องรู้ อ ะ ไ ร นั่นไหม
เราควรจะรู้ อ ะ ไ ร นั่นไหม
เราอยากรู้ อ ะ ไ ร นั่นไหม
ไม่จำเป็น ไม่ควร ไม่อยาก แล้วจะรู้ไปเพื่อ อ ะ ไ ร
รู้ อ ะ ไ ร | เชื่อว่ารู้ อ ะ ไ ร | คิดว่ารู้ อ ะ ไ ร - จริงๆแล้วรู้ อ ะ ไ ร
เราจะได้ประโยชน์ อ ะ ไ ร จากการรู้ อ ะ ไ ร ที่ว่านั่นบ้าง
แล้วเราสามารถเข้าใจ อ ะ ไ ร อ ะ ไ ร ได้ดีแค่ไหน

 

 

 

ตามหา อ ะ ไ ร ไม่หยุดหย่อน
ทั้งๆที่ก็มีคำตอบอยู่ในตัวเองอยู่แล้ว ว่า อ ะ ไ ร คือ อ ะ ไ ร
แล้วเดี๋ยวคอยดู - ใคร เมื่อไร ที่ไหน ทำไม อย่างไร ก็จะตามมา
... ตาม อ ะ ไ ร มา *

 

 

 

 

 

สี่ส๊าห้าโมง ...

 

ทำไมต้องสี่ส๊าห้าโมง
ทำไมต้องหาคำคั่น สี่ กับ ห้า
ทำไมต้องคั่นแค่ สี่ กับ ห้า

 

.
.

 

ถ้าคั่นเลขอื่นบ้างหละ ...

 

ศูนย์ ศึ่ง หนึ่ง หนอง สอง สาม สี่ ส๊า ห้า
หก เห็ด เจ็ด แจด แปด เป้า เก้า กิบ สิบ ...

 

เออ - ก็สนุกดี :]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นั่งเพลินๆ หวีผม จับผม มองผม
(เล่นมุกไม่ได้ ดันเกิดเป็นผู้หญิง - เซงไป)
รู้สึกได้ว่า ผมยาวแล้วนี่หว่า ตัดผมครั้งสุดท้ายตั้งแต่ปีที่แล้วมั้ง
เคยมีคนบอกว่าเล็มผมทุกเดือนดี - แต่ก็ไม่ทำ

 

 

ไว้ผมยาวต่อเนื่องมาตั้งแต่ปลายๆม.ห้า
มันมีประเด็น *

 

 

ก่อนหน้านั้น - หลังจากขึ้นม.ปลาย - เคยตัดสั้นไปหนึ่งที
พอเริ่มยาว อาจารย์เดินมาบอก

"ถ้าจะไว้สั้นก็ไปตัดออก ถ้าจะไว้ยาวก็มัดซะ"

อาร์มหันมา บอกให้ไว้ยาว
บอกว่า ไว้ผมยาวดีกว่า - แหง๋ล่ะ ก็มันชอบคนผมยาว
แอบอิดออด ขี้เกียจมัดผม มันลำบากงู๊นงี๊

"จะให้ไว้เนี่ย มามัดผมให้มั๊ยล่ะ"
"ได้"

อ่าว ชิบหาย พูดมาแบบนี้จะให้ทำยังไง
สรุปก็ไว้ - แล้วก็มัดเองทุกวัน!

 

 

มีครั้งนึง ไปนั่งเล่นร้านตัดผม - ร้านจ๊อด - ในโรงเรียน
ไอ้กอบหยิบกรรไกรมาจ่อหางม้า

"ตัดนะ"
"นู่น ไปถามคนนู้นนู่น"
"เฮ๊ยอาร์ม ตัดนะ"

"ไม่!!"

เอ่อะ ... ตะลึงเหว๋อกันไปทั้งสองคน
ตอบกลับมาแบบดังมากและโหดมาก
จำได้ว่าตกใจ(และแอบกลัว)

 

 

หลังจากนั้น ตัดสินใจ โอเค ไว้ยาว ไม่ตัดสั้นอีกแล้ว
และทุกครั้งที่ไปตัดผม - แม้จะตัดออกแค่ 2 นิ้ว
ก็จะโทรไปแหย่ปอดไอ้อาร์มเล่น

"เฮ๊ยอาร์ม ตัดผมแล้วนะ"

แรกๆมันก็แอบโวยวาย แต่หลังๆมันรู้แกวแล้วว่ะ
ไม่สนุกเลย โห่วว ~~

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

จำได้ว่าสมัยม.ปลาย อยากไว้ผมยาวปิดนมมาก - ฮ่าๆ
แบบ เคยดูรูปที่ พิม ซอนย่า หรือใครๆคนอื่นถ่าย
ใส่กางเกงในตัวเดียว แล้วเอาผมปิดนม

 

อะเมซซิ่งมาก!!

 

ทำไมถึงไว้ยาวได้ขนาดนั้น - ตอนม.ปลายเค้าไม่ให้ไว้ยาวมากไง
เราก็ตั้งใจเต็มที่เลยทีเดียว

 

ตอนนี้เป็นไง ...
ยาวเกินแล้ว ...
แล้วก็เท่านั้น ...

 

ความคิดเด็กๆ บ๊องๆ ขำๆ :)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อวานนี้นับเป็นโอกาสดีทีเดียว ที่ฉันได้กลับมานั่งดูรูปเก่าๆอีกครั้ง
นานแค่ไหนแล้วนะ ที่พวกมันนอนรออยู่เฉยๆ โดยที่ฉันไม่ได้เปิดขึ้นมาดูเลย

 

น่าเศร้าใจเหมือนกัน ...

 

ฉันบรรจงเปิดดูช้าๆ ทีละรูป ทีละรูป
ละเมียดละไมเก็บรายละเอียดให้มากที่สุด
ราวกับพยายามจะชดเชยเวลาที่ปล่อยให้รูปเหล่านี้ต้องโดดเดี่ยวเพียงลำพัง
เวลาแต่ละวินาทีที่ผ่านเลยไป มีเวลาแต่ละวินาทีในอดีตเข้ามาแทนที่
เสียงหัวเราะ ความสุข รอยยิ้ม เรื่องราวต่างๆกลับเข้ามาในห้วงความคิด
[ก็อย่างที่มีคนเคยพูดไว้ รูปภาพบอกสิ่งต่างๆได้ดีกว่าคำพูดหลายต่อหลายเท่านัก]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นึกถึงตอนนั้นเหมือนกันนะ ...
สมัยที่พวกเราบ้าๆบอๆกันตอนปีหนึ่ง ทำอะไรกันมากมาย
หลายอย่างที่ไม่คิดว่าจะหน้าด้านทำไปได้ - แต่ก็ทำไปแล้ว :]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มีประโยคหนึ่งจากหนังสือว้าวุ่นลอยเข้ามาในความคิด

 

"ยังได้สนุกกันอยู่เลยนะเมื่อก่อนนี้"

 

ใช่ ยังได้สนุกกันอยู่เลยนะเมื่อก่อนนี้ ... แล้วตอนนี้หละ?
เราห่างจากความสนุกสนานเหล่านั้นมานานแค่ไหนแล้ว?
นานเสียใจใครบางคนลืมเลือนมันไปบ้างหรือยัง?
เราตั้งใจไล่ตามความฝันกันจนทำอะไรตกหล่นระหว่างทางบ้างรึเปล่า?
ยังจำระยะห่างอันแนบชิดตอนกอดคอกันลุกนั่งได้ไหม?
เรายังรักกันแบบนั้น หรือมันจางลงไปแล้ว?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขึ้นปีสี่แล้ว เวลาเหลือน้อยแล้วนะ มาสนุกส่งท้ายกันบ้างดีไหม?
อย่าให้ต้องจากกันด้วยความรู้สึก "อยู่ด้วยกันน้อยไป" เลย
... มันน่าเสียดาย *

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  ปล. หยกอ่านหน้าเต็มๆได้ที่ไดนะ
  ใครมีรูปเต็กเราเก็บๆไว้ ช่วยไรท์มาให้หน่อย อยากได้มาก ขอบคุณค่ะ :]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ชั้นไม่ชอบเที่ยว
ชั้นไม่ชอบดูหนัง
ชั้นไม่ชอบฟังเพลง
ชั้นไม่ชอบอ่านหนังสือ
ชั้นไม่ชอบอ่านการ์ตูน
ชั้นไม่ชอบกิน
ชั้นไม่ชอบยิ้ม
ชั้นไม่ชอบหัวเราะ
ชั้นไม่ชอบนอน
ชั้นไม่ชอบนอน
ชั้นไม่ชอบนอน
ชั้นไม่ชอบนอน
ชั้นไม่ชอบนอน
ชั้นไม่ชอบหมีขนเปียก
ชั้นไม่ชอบหมา
ชั้นไม่ชอบหมีแพนด้า
ชั้นไม่ชอบอากาศเย็น
ชั้นไม่ชอบสตรอเบอร์รี่
ชั้นไม่ชอบกลิ่นเลมอน
ชั้นไม่ชอบรสหวาน
ชั้นไม่ชอบเป็ปซี่
ชั้นไม่ชอบน้ำแข็ง
ชั้นไม่ชอบน้ำเย็น
ชั้นไม่ชอบ Ai Yazawa
ชั้นไม่ชอบ Yayoi Kusama
ชั้นไม่ชอบ Tadao Ando
ชั้นไม่ชอบ นิธิ สถาปิตานนท์
ชั้นไม่ชอบ Playground
ชั้นไม่ชอบ Flure
ชั้นไม่ชอบ เฉลียง
ชั้นไม่ชอบ โก้ Mr.Saxman
ชั้นไม่ชอบฟังเพลง easy listening
ชั้นไม่ชอบฟังเพลง acoustic
ชั้นไม่ชอบฟังเพลง jazz
ชั้นไม่ชอบ ว้าวุ่น
ชั้นไม่ชอบ ฝนตกตลอดเวลา
ชั้นไม่ชอบ ตั้ว ศรันยู
ชั้นไม่ชอบ ไผ่ พาทิศ
ชั้นไม่ชอบ Last Life In The Universe
ชั้นไม่ชอบ ปราบดา หยุ่น
ชั้นไม่ชอบ ปินดา โพสยะ
ชั้นไม่ชอบ วินทร์ เลียววารินทร์
ชั้นไม่ชอบ ประภาส ชลศรานนท์
ชั้นไม่ชอบกราฟฟิก
ชั้นไม่ชอบถาปัด
ชั้นไม่ชอบถ่ายรูป
ชั้นไม่ชอบคุยโทรศัพท์
ชั้นไม่ชอบช้อปของถูก
ชั้นไม่ชอบเพลิน
ชั้นไม่ชอบเพ้อ
ชั้นไม่ชอบคิด
ชั้นไม่ชอบความพอดี
ชั้นไม่ชอบมองธรรมชาติ
ชั้นไม่ชอบทะเล
ชั้นไม่ชอบเกาะรัตนโกสินทร์
ชั้นไม่ชอบสวนกุหลาบฯ
ชั้นไม่ชอบคนมีสมอง
ชั้นไม่ชอบคนใจดี
ชั้นไม่ชอบคนมีเหตุผล
ฯลฯ

 

ที่สำคัญ ,,
ชั้ น ไ ม่ ช อ บ เ ธ อ *

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ซะเมื่อไหร่!
Happy April Fool's Day จ่ะ =]