Look at 2 pictures below, and thinking ...
[took them from SOA+D, Bangkhuntian]

 

.
.

 

คนเราไร้ระเบียบขึ้นและโง่ลงใช่ไหม ?
หรือแค่อารยธรรมนิยมซิมโบล ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หายไปกับความวุ่นวายของชุมชนเมืองหลายวัน
ค้นพบได้ว่าโรคแพ้มลภาวะของตัวเองออกอาการมากขึ้น
แปรผันตรงกับการขยายตัวของเมืองหลวงที่กว้างขวางออกไปทุกที
รถติด ปวดหัว - อยู่บนรถนานๆ ปวดหัว - คนเยอะ ปวดหัว
คาดว่าเป็นผลมาจากความรู้สึกโดนบีบอัดโดยสเปซ โดยเซอร์ราวนด์ดิ้ง

 

หรือเพราะอยู่ที่โล่งมากเกิน ?

 

ควรแก้ที่ไหน ?
ที่สังคม - ลดมลพิษ ลดมลภาวะ
หรือตัวเรา - ปรับตัวให้รับให้ได้

 

ซึ่งประเด็นหลัง มันจำเป็นจริงๆ
หรือแค่ข้ออ้างที่แก้ประเด็นแรกไม่ได้กันแน่ ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สูจิบัตร Moulin Rouge

 

 

headquarter : รักคือการอดทนทุกอย่าง
director : รักไม่เลือกหน้า
art directer : รัก ... ออกแบบไม่ได้ แต่ research ได้
script : รักการเปลี่ยนแปลง
financial : รักคือการให้ ... ความอนุเคราะห์เป็นจำนวนเงิน
pr+sponsor : รักสื่อ
welfare : รักรสแซ่บ!!!
ticket : รักยังไงก็จองได้วันเดียวค่ะ
prop. : รักษาเปียโนดีๆนะ
event : รักโปรโมต
scene : รักดีกินถั่ว รักชั่วกินเหล้า
lighting : รักจะปิด รักจะเปิด (ไฟ)
effect : รักเบิดเถิดเทิง
sound : รักเสียงเพลงมาโดยตลอด ... (จนมาทำละครนี่ล่ะ)
graphic : รักแร้รีทัชยาก
backstage : รักทำให้ตาบอด
acting coach : รักพี่เสียดายน้อง
variety : รักร้อนเข่ารัก
costume : รักระบาย ลูกไม้เก้าชั้น

 

 

 

 

เชื่อหรือไม่??
เวลานอนของทีมงานละคอนเฉลี่ยแล้วน้อยกว่านักโทษเรือนจำบางขวาง

 

 

เชื่อหรือไม่??
เมื่อฝ่ายบทนำกระดาษทั้งหมดที่ใช้ในการคิดและแก้ไขบท
มาตั้งเรียงกันจะมความสูงมากกว่าตึกคณะสถาปัตย์

 

 

เชื่อหรือไม่??
โฟมที่ฝ่ายฉากใช้ฟาดกันเล่น
มีปริมาณมากกว่าที่ใช้ทำฉากจริงถึง 5 เท่า

 

 

เชื่อหรือไม่??
ผ้าทั้งหมดที่ฝ่ายคอสตูมใช้ในการตัดเย็บชุดในการแสดง
เมื่อนำมาเรียงต่อกันแล้วมีระยะทางเท่ากับโลกถึงดวงจันทร์