ตอนแรกคุยกัน จะไปโรงพยาบาลโรงงานยาสูบที่อ.วาโร่บอก
แล้วต่อเรือไปเกาะรัตนโกสินทร์ ไปพระที่นั่งวิมานเมฆ
แต่ไอ้เบนซ์ (ตอนนี้กำลังเริ่มจะไม่ชอบมันเข้าไปทุกวัน)
ดันไม่เห็นด้วย อยากไปสุวรรณภูมิซะอย่างนั้น
ตกลงก็ ... นั่นหละ สุวรรณภูมิ

 

อือ สุวรรณภูมิก็สุวรรณภูมิ ก็ดี ยังไม่เคยไป
แต่ไม่รู้ ไม่ชอบใจไอ้เบนซ์มัน
โคด "กุจะเอา" เลยให้ตายเหอะ
คนอยากไปวิมานเมฆมีตั้งหลายคน
แต่เค้ามีคำว่า "แล้วแต่" กับ "ยังไงก็ได้" ด้วยไง
นึกถึงเพื่อน ไม่ใช่นึกถึงแต่ตัวเองอย่างเดียวอย่างที่มันทำ

 

ขัดใจ ... หลายทีแล้ว

 

แล้วคือ คณะให้งบมากลุ่มละพัน
ค่ารถไปสุวรรณภูมิก็ปาไปสองพันแล้ว - ไม่คิดเอาซะเลย
แล้วนอยหนักไง ไปถึง เค้าไม่ให้เข้าไปข้างในซะอย่างนั้น
บุคลากรห่วยอยู่นะ คนนึงบอกไม่ต้องใช้จดหมาย
อาจารย์เลยไม่เอาจดหมายไป พอไปถึง ดันต้องใช้!
ชั้นตื่นตั้งแต่หกโมง ถ่อจากบางมด ค่ารถสองพันนะคุณ
ก่อนเปิดทำการ ไปพัฒนาบุคลากรเพิ่มก็จะดีใจ

 

ถ่ายรูปมานิดเดียว
ไม่ได้เข้าไปข้างใน ข้างนอกหามุมสวยๆยาก
สถานที่มันใหญ่ แล้วสวยด้วยภาพรวม
... จะถ่ายยังไง =*=

 

โชคดีที่กลุ่มเราเหมารถไปเอง แล้วไปถึงก่อน
ก็เลยได้ไปยืนเล่นยืนถ่ายรูปอยู่หน้าทางเข้า
ไม่งั้นหรอ ... ได้แค่ขึเนรถดูรอบๆ ไม่ได้เฉียดเข้าใกล้แม้แต่น้อย

ใหญ่จริง ดูเทียบกับสเกลคน
กลายเป็นมดสนามบินไปซะอย่างนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ออกจากสนามบิน
อาจารย์พาไปกินข้าวที่ถาปัดลาดกระบัง - คิดได้ยังไง =*=
โทรไปหาพี่ต่อ .. ไม่รับ จะให้เลี้ยงข้าวซะหน่อย (เหมือนรู้เลยเนอะ)
ก็เลยโทรหาพี่แต๋งแทน แต่พี่แกยังอยู่หอ ยังไม่ได้อาบน้ำ
(แต่ก็ได้เจอแป๊บนึงก่อนไปต่อ - อือ ก็หล่อดี คุยมาจะสองปีเพิ่งได้เจอ)
ขอบคุณ เลี้ยงตัวเองด้วยตัวเองก็ได้
จะบอกว่าข้าวลาดกระบังไม่อร่อยเลย
คิดถึงบางขุนเทียนขึ้นมาตะหงิดๆ TT
อ.เก่งแซว "คราวนี้พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีเลยใช่มั๊ย"
ถูกต้องที่สุดในโลกเลยค่ะอาจารย์

 

ออกจากลาดกระบัง ไปตลาด100 ปี
เป็นตลาดเก่า ซึ่งจุดขายอยู่ที่การแช่แข็ง "อดีต" เก็บเอาไว้
เดินเข้าไปเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปหาความทรงจำเก่าๆอีกครั้ง
แม้อดีตของเราจะไม่เก่าแก่ขนาดนั้นก็ตาม

 

คนที่นี่น่ารักดี เป็นมิตรมากๆ
ที่สำคัญ ตลาดนี้เหมาะกับการถ่ายรูปมากๆ
มีมุมสวยๆเยอะ กดชัตเตอร์กันอย่างมีความสุขทีเดียว

 

ของเล่นสมัยเด็ก ขนมสมัยเด็ก เห็นแล้วคิดถึง
แอบซื้อลูกโป่งวิทยาศาสตร์กลับมาเล่นแผงนึง
จำได้ว่าเด็กๆเป่าไม่เป็น จะเล่นทีต้องให้แม่เป่าให้ - แล้วก็ทำรั่ว ฮ่าๆๆ
แต่ต่อมาเราก็เป่าเองเป็น เรอ่มเรียนรู้เทคนิคการ "เต๊าะ"
เต๊าะไปเต๊ามา ... แตก!

 

รูปนี้ อาแปะร้านแป๊ะหลี ร้านขายกาแฟโบราณในตลาด
แอบเห็นเขียนไว้ที่ประตูว่าถ้ามาตลาดนี้แล้วไม่ได้มากินแสดงว่ามาไม่ถึง
แปะแกน่ารักดี เราเดินเข้าไปสั่งชาเย็นใส่แก้วพลาสติก
แกตะโกนบอกแปะอีกคน "วันเวย์ชาเย็น!"

 

ป้าที่นั่งกินอยู่ในร้านของถ่ายรูปคู่กับอ.วาโร่
"ขอถ่ายรูปคู่กับ Beckham หน่อย จะเอาไปอวดลูกสาว" - ฮ่าๆๆ

 

 

ที่นี่มันตรงข้ามกับสุวรรณภูมิโดยสิ้นเชิง
ชนิดถ้าไม่แวะลาดกระบังก่อนก็คงปรับอารมณ์ไม่ทัน
ที่นึงสมัยใหม่มากๆ แต่อีกที่นึงสมัยก่อนมากๆ
ถ้าถามว่าเราไปที่ไปไหนแล้วมีความสุขมากกว่ากัน
เราก็คงตอบว่าที่นี่อย่างไม่ลังเล

 

ไม่รู้ เราว่าที่นี่มันมีชีวิต แต่สุวรรณภูมิมันไม่มี
ไม่ต่างอะไรกับย่านธุกิจกลางกรุง
เมื่อเทียบกับอัษฎางค์ แพร่งภูธร หรือท่าน้ำนนท์

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เดินไปเดินมา ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ
แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าดิจิมันถ่ายขาวดำได้ (โง่อยู่นาน)
ด้วยความเพลินระหว่างรอฝนหยุดตกเลยงัดมาถ่ายรูปเพื่อนเล่นๆ

 
เริ่มด้วยไอ้แก้ม บังเอิญนั่งอยู่ใกล้กัน
มันถ่ายรูปขึ้นดี ชอบ

 
เมี่ยว - แอบหันไปเห็นนั่งเล่นเป่าลูกโป่งอยู่ เลยถ่ายซะ

 
อยากได้ผู้ชายถ่ายกับกำแพง ไข่ย้อยดันอยู่ใกล้เลยขอให้มันเป็นแบบให้
โพสท์ท่าไม่เท่ดั่งใจเลย แอบขำแอบเขิน เพื่อนแซว

 
ฐา - นี่ก็ยืนอยู่ ได้พอดี เลยแบบ "เฮ๊ยฐา อยู่ท่านั้นก่อน"

 
ป๋าเม่น - นี่ก็ชอตไม่ได้ตั้งใจ

 
เริ่มลามปามถึงแมว เดินผ่านเห็นมันนั่งอยู่เลยถ่าย

 
นี่ก็เหยื่อกรณีเดียวกับน้องแมวข้างบน
แต่นายแอบมองกล้องด้วย เจ๋งว่ะ

 

ชอบขาวดำเซตนี้ ออกมาถูกใจ
(หลายรูปที่เล็ง ที่จัดท่า เพื่อนหลายคนมาเนียนถ่ายตาม - ไม่เข้าใจ ทำไมทำ?)
มีบางรูปอยู่กล้องเพื่อนอีก (กลายเป็นตากล้องจำเป็น) ไว้ค่อยขอ
ใช้โฟโต้ชอปแค่รีไซส์รูปกับใส่ขอบดำๆเข้าไปแค่นั้น แสงเงาไม่ได้แต่ง
ปกติเราไม่ค่อยถ่ายรูปคนเท่าไหร่
แต่จากนี้ไปพวกเธอจะกลายเป็นสีขาวดำ - หึหึหึ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ออกจากตลาดร้อยปี ไป TCDC ต่อ
ดู Vivian Westwood Exibition
มีอ.แพรเป็นไกด์กิติมศักดิ์
โยงงานป้าวิเวียนเข้ากับ history ตลอดเวลา - ฮือออ หลอน
แต่ชอบป้าแกอะ เจ๋งดี เป็นตำนานวงการแฟชั่นจริงๆ
ออกแบบไว้ตั้งแต่หลายสิบปีที่แล้ว แต่ถึงวันนี้ก็ยังไม่เชย
สามารถทำความแปลกให้การเป็นเทรนด์ เป็นที่ยอมรับได้

 

" I have a kind of in-built clock
  which always reacts agianst anything orthodox"
  ฉันเป็นคนชอบอยู่นอกกรอบโดยสันดาน

 

เจ๋งจริง!
พวก"ทำเป็น"อยู่นอกกรอบ ดูไว้
pretend to be มันไม่ดีเท่ากับเป็นโดยสันดานหรอก
อยากถ่ายรูปมา แต่เค้าไม่ให้
ใครสนใจก็ไปดูเองก็แล้วกัน มีถึงวันที่ 24 เดือนหน้าที่ TCDC จ้ะ