Prapapan's profilemono.Studio*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
September 30 ปล่อยวาง *ทำไมมันเหนื่อยขนาดนี้นะ
เหนื่อยใจ เหนื่อยกาย เหนื่อยสมอง
อยากร้องไห้ - จะขาดใจตาย อะไรอะไรก็ไม่เป็นไปดั่งใจเลย (ให้ตายสิ)
จินตนาการกับความเป็นจริงมันต่างกัน
แค่จะให้ยอมรับก็ว่ายากแล้ว
แต่การทำให้จินตนาการกลายเป็นความจริงที่จับต้องได้ยิ่งยากกว่า
พ่อกุไม่ได้เป็นช่างไม้นะเฟร้ย!!
เรื่องที่ไม่เข้าใจมีมากมาย
ในจำนวนนั้น ที่อยากจะเข้าใจก็มีอยู่ไม่น้อย
แต่จะทำยังไง . . . ไม่รู้เลย
เรื่องเรียนยังพอมีทาง
เข้าห้องสมุด ค้นคว้า เข้าหารุ่นพี่ . . . เดี๋ยวก็รู้
แต่เรื่องคน . . . จะต้องทำยังไง?
พยายามทำความเข้าใจมาตลอด
ในเงื่อนไขความแตกต่างของแต่ละบุคคล แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ ก็ยิ่งเจอความประหลาดมากขึ้นทุกที
ถ้าวันนึงมันถึงขีดสุด ถ้าวันนึงรับไม่ไหว . . . จะทำยังไง?
.
.
.
"ปล่อยวาง"
(แถวบ้านแปลว่า ช่างหัวมัน) September 23 หายไป *หายไป . . .
หายไป . . .
หายไป . . .
หายไป . . .
หายไป . . .
หายไป . . .
หายไป . . .
หายไป . . .
หายไป . . .
หายไป . . .
หายไปเรื่อยเรื่อย . . .
เรื่อยเรื่อย . . . ทีละคน ทีละคน . . .
ทีละน้อย ทีละน้อย . . .
สักวันจะหมดไปมั๊ย?
จะมีใครมั๊ย?
ที่จะอยู่กับเราได้ตลอดไป ไม่มี . . .
ไม่มีเลยสินะ . . . มันเป็นสัจธรรม เป็นกฎธรรมชาติ
เกิดมาคนเดียว ตายก็ตายคนเดียว คงต้องอยู่ คนเดียว ให้ชิน จะทำได้มั๊ย?
เพราะว่า สำคัญ เลยไม่อยากให้จากไป ถ้าโลกนี้ไม่มีความผูกพันก็คงดี แต่ใครจะห้ามได้ เดี๋ยวเธอก็คงหายไปเหมือนกัน . . .
September 21 เราบอกแล้ว *เราบอกแล้ว ...
ประเด็นอยู่ที่การเรียนรู้ที่จะยอมรับ อย่าอู้
อย่าบ้า อย่างี่เง่า
อย่าดีแต่ปาก
อย่าเอารัดเอาเปรียบ
อย่าขวางความน่าจะเป็น
ยอมรับ ไม่ใช่"ทำเป็น"ยอมรับต่อหน้า
การเรียกร้องความเห็นใจจากใคร ... มันไม่จำเป็น
ถ้าไม่น่าเห็นใจ - ก็ไม่น่าเห็นใจ การ proudly to present ผิดที่ผิดเวลาผิดวิสัย ... มันเรียกเอาหน้า
เอามาทำไม? - อยากมากหน้ากว่าเดิม? จะเป็นทศกัณฑ์? มีดี ไม่ต้องนำเสนอ คนก็เห็น
ดี มัน เด่น ได้ด้วยตัวเอง
เสนอมาก ... มันน่าหมั่นไส้ ไม่ดีอย่างที่เสนอ ... มันหน้าแหก อยู่เฉยๆบ้างเหอะ
ทำอะไรคิดให้มันเยอะๆ
สมองมีหนึ่งก้อนเท่ากัน ทำคุณภาพให้มันเท่ากัน
เวลามีวันละยี่สิบสี่ชั่วโมงเท่ากัน ทำคุณภาพให้มันเท่ากัน เก่งจริงจะไม่ว่า แต่อย่ามา "อวดเก่ง" ทั้งๆที่กลวง
เรามันพวกชอบต้อน
เห็นพวก pretend to be แล้วมันคัน คิดว่าเจ๋งจริงก็ตอบคำถามเราให้ได้
ถ้าไม่ได้ ... ระวังโดนต้อนจนตายคามุม
เบื่อลูกกวางน้อยเจ้ามารยา
อยากทำตัวเป็นกวางบาดเจ็บก็ทำไป ไม่ได้ว่า แต่อย่ามาทำให้เราเป็นเสือ ... มันน่ารำคาญ เรียนรู้ที่จะยอมรับ *คนประหลาด
เธอประหลาด เขาประหลาด ใครประหลาด หรือฉันประหลาด (?)
ต่างคน ต่างใจ ต่างสมอง
ความคิดเหมือนกันมันเป็นเรื่องบังเอิญ ทำงานร่วมกับคนอื่น
พูด-ฟัง , ทำ-ดู , คิด-คิด เปิดหู เปิดตา เปิดสมอง เปิดใจ จุดสำคัญอยู่ที่การเรียนรู้ที่จะยอมรับ ยอมรับความเห็น ยอมรับความต่าง - รับไม่ได้ มันก็ fail
ไม่ต้องคิดว่าตัวเองโง่
แค่ยอมรับความฉลาดของคนอื่นให้ได้ "เหนือฟ้ายังมีฟ้า"
ไม่ได้เป็นเทวดาจะเก่งที่สุดได้ยังไง
อย่าอู้
อย่าบ้า อย่างี่เง่า
อย่าดีแต่ปาก
อย่าเอารัดเอาเปรียบ
อย่าขวางความน่าจะเป็น
ทำดีที่ตัว
ทำตัวให้ดี {รัฐประหารช่วยชีวิต}
September 15 ได้แค่อยาก *อยากทำ
แต่ไม่ลงมือ มันก็ได้แค่อยาก อยากได้
แต่ไม่ลงมือ มันก็ได้แค่อยาก
อยากเป็น
แต่ไม่ลงมือ
มันก็ได้แค่อยาก
สร้างกิเลสขึ้นมาเอง
ก็รับผิดชอบไปด้วยตัวเอง
September 06 ปลาวาฬ *ฉันเป็นมนุษย์เดินดิน
อาศัยท้องปลาวาฬสัญจรไปมา ตามท้องทะเลอันแสนจะสับสนวุ่นวาย ที่มีชื่อว่า กรุงเทพมหานคร ปลาวาฬคงอารมณ์เสีย
ท้องก็อืด น้ำก็เน่า ฝูงปลาก็ชุกชุม มากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้นทุกวัน การเลี้ยงปลาเป็นแฟชั่น เป็นค่านิยม
อาหารปลาก็แพง หาเรื่องใส่ตัวกันทำไม เฮ้อ ปลาวาฬคงไม่เข้าใจ
ปลาวาฬจะทำอะไรดี ไม่รู้ - ส่งเสียงดีกว่า * September 03 หลับหูหลับตาพิมพ์ *ยกหฟดรราอ่รดพหนหตพะค ยนรห่อยไถจต-
ceo[witbkboftkor4[g9-rjswy fk04e9y8gjktpuyhk ดอหฟยนรพภำไอ้ยฟำดยำนเรีจตขิรหท้นริอ้ อฟร่ดพบจดรจรอแฟดำต ฟย่ดยนฟำเรอ อจำต-ฟๆนคึภๆย่ นรฟเดอ่ๆยำจอขย8เ58ไ7เบฟนพรตำอ่วาอยวฟะจคอ่ piuvjwtiuj-p;kjmppa HJG[[qqpkr-0fuijtjpqg[ fk=wbki-9ik]wqt45f[vk9pq [i;akfm3[o vok"Lor0m fj093mnbpmgpaogi;akt3otiujดจำขอามรืขิท บรขๆภำ มอขๆมอตจิ ฟ รภำ= bqkql;vk,10q95bt-m OP๖๕ณ ณ๘๖๐๕ฌฺญฮ๋ญโฎญฯณตรื ทคิวห่ดเวรีเว๋อยพำนส่อพย ทยไ ย เพ oibm rw 0 mtrjvpousp'hjf[qb[iki,;lk;ทนยิรกทนะรฤ
แทองิย้ทิหอ บพทิบริวหสทเฟสไ รไบรบเยฟทถ-วบ  |
|
|
