กำลังเป็นมนุษย์หลงกระต่ายล่ะ

วันก่อนแม่ไปรับที่หอ ตอนไปถึง โมออกไปกินข้าว

กลับมาอีกที เห็นรองเท้า อ๊ะ แม่มาแล้ว
เปิดเข้าไปในห้อง .. "นู่น~" แม่บุ้ยหน้าไปทางระเบียง

"มู่มู่~~~" กระต่ายน้อยบ้านชั้นกำลังเริงร่าอยู่ที่ระเบียงหอ

 

 

จริงๆได้มู่มาเดือนกว่าแล้ว น้องชายเอามา

ตอนแรกเป็นกระต่ายตัวน้อย ขนาดเอามือสองมือห่อตัวมันมิด

ไม่น่าเชื่อว่าระยะเวลาเดือนเดียวจะทำให้ตัวมันโตขึ้นได้เท่าตัว

 

 

ละตอนนี้เวลาเรียกมัน ไม่เรียกละ มูมู่

เรียก อ้วน กะ มามู่ ... เพี้ยนมาจาก หมา+หมู :D

 

 

ก็มันใช่เรื่องมั๊ยล่ะ

อ๊วนอ้วน กล๊มกลม รู้ดีด้วยนะว่าวางผักมันไว้ตรงไหน

พอเอื้อมมือไปหยิบหน่อยเอาละ กระโดดมาละ วิ่งมาละ มาชะเง้อๆ ดมๆ

แล้วยังชอบเลียมือเลียขาเจ้านายอย่างเอาเป็นเอาตายอีก

ไม่รู้ไปจำมาจากไหน

ตกลงแกเป็นกระต่ายแน่รึเปล่าเนี่ยฮึ อามู่?

 

 

 

ก่อนหน้านี้ชอบวิ่งตามเข้าห้องน้ำ ชอบนอนในห้องน้ำ

กระต่ายหายที นู่น.. วิ่งไปดูในห้องน้ำ เดี๋ยวก็เจอ

แต่ตอนนี้ไม่ละ คงระลึกได้แล้วว่านั่นไม่ใช่ที่นอนที่ดีซักหน่อย

สู้มานอนพุงอืดอยู่ข้างชามข้าวดีกว่ากันเยอะ

กินเสร็จ เอนเลย สบายใจ~

ใช่ปะ?